چوب و کاغذ مازندران بوی زندگی و حیات میدهد

شاید این حقیر به کشورهای اروپایی و توسعه یافته سفر نکرده باشم ولی میدانم که شهردار عزیزمان قطعاً به این گونه کشورها به لحاظ الگو برداری سفر کرده است و حتماً ایشان می دانند که در شهرهای توسعه یافته اگر قرار باشد کارخانه ای احداث شود کلید طلایی آن شهر توسط شهردار تقدیم صاحبان سرمایه می شود و فرشهای قرمز برای مدیران آن پهن می شود و از هر کمکی چه از نظر راهسازی و فضا سازی برای بستر تولید کسی دریغ نمی کند و همه تلاش می کنند که راه را برای ایشان هموار کنند وحتی از مالیات و عوارض آن واحد تولیدی را معاف می کنند.

صنایع چوب و کاغذ مازندران بعنوان واحدی که توانسته بصورت مستقیم و غیر مستقیم برای بیش از 50 هزار نفر مازندرانی شغل ایجاد کند بعنوان یکی از شرکت هایی است که طی چند سال گذشته با دریافت ایزو از سازمان محیط زیست و منابع طبیعی بعنوان یک از شاخص های تولیدی و صنعتی کشور شناخته گردیده است که این چنین مورد کم لطفی و بی مهری شهردار عزیز و محترم قرار گرفته است .

حتماً شهردار محترم از وضعیت نامطلوب کارخانجات در سطح استان بی خبر است که چنین فرمایشاتی نموده است ولی بد نیست بدانیم که در بسیاری از واحد ها و کارخانجات بدلیل سوء مدیریت ، خصوصی سازی ، بهره های بانکی و واردات کارگران آن خانه نشین گردیده اند و معضلات فراوانی برای مسئولین و دولتمردان بوجود آورده است .

باز هم بدنیست بدانیم که طی سال گذشته شرکت چوب و کاغذ علیرغم همه مشکلات فقط از 3 ماهه سوم سال 1387 تا کنون از محل مالیات ارزش افزوده ( 3 درصد حق فروش محصولات تولیدی این شرکت) که هر 3 ماه یک بار به سازمان مالیات و دارائی استان مازندران پرداخت می شود مبلغ 136/378/584/11 ریال واریز که نیمی از آن (به مبلغ 068/689/792/5 ریال) طبق مدارک موجود از سوی سازمان فوق به شهرداری ساری پرداخت شده است که این علاوه بر پرداخت هزینه صنایع چوب و کاغذ از قبیل حق بیمه کارکنان و تجهیزات ، آب ، برق ، گاز و تلفن که بیش از 000/000/000/5 ریال به صورت ماهانه می باشد .
اگر شهرداری دچار مشکل نقدینگی است باید از دولت سهم خواهی نماید نه از شرکتی که حسابهای خود را به موقع پرداخت می نماید .
امروز نباید توسعه شهری را فدای توسعه اقتصادی نمود و از طریق تریبون اعلام نمایئم که این شرکت هیچ عایدی برای استان ندارد و اگر هم علاوه بر وظایف قانونی این شرکت 100 میلیون تومان شهراری دریافت نموده است از حق و حقوق کارگرانی است که در زندگی روزمره خود به شهرداری از پارکبان گرفته تا عوارض خانه ، اتومبیل و غیره عوارض پرداخت می نمایند .
نباید با این شرکت و کارکنان و کارگران آن دو لا پهنا حساب کرد. جناب شهردار به استفاده ماشین های این شرکت از کمربندی جنوبی ساری اشاره نموده است و اگر اشتباه نکرده باشم در اختصاص این کمربندی 4 میلیارد دولت کمک نمود و در کمربندی شمالی نیز شهرداری 40 میلیارد تومان از دولت کمک گرفته است و شهرداری در بخش تملک در دارایی، جمع آوری آبهای سطحی بالغ بر یک میلیارد و دویست میلیون ریال دیگر هم از دولت کمک گرفته است و در نهضت آسفالت هم ، همگان می دانند که از 100درصد آن 50 درصد را شهرداری و 50 درصد دیگر را نیز دولت پرداخت می نماید. بایک بازنگری دیگر به شهر ساری و برج هایی که هر روز مانند قارچ سبز می شوند با جرائم ماده 100 و گرفتن عوارض به هر طریقی از شهروندان نیز ظاهراً نتوانسته چاله شهرداری را پر نماید . امروز بوی چوبی که صنایع چوب و کاغذ به مشام عده ای خوشایند نمی آید بوی حیات و ادامه زندگی هزاران ، هزار کارگر و شهروندی است که رعایت شهروندی را به خوبی انجام داده اند و این به دور از انصاف است که مشکلات خودرا به کول دیگران الخصوص واحد های تولیدی خوش حساب بیندازیم.

/ 0 نظر / 3 بازدید