کارگران از جلسات مکرر و وعده‌ها خسته شده‌اند

کارگرانی که بعضا در ایام ماه مبارک رمضان بدون سحری روزه گرفتند وخیلی ازبچه‌های آن‌ها در مهرماه بدون کیف وکفش تازه به مدرسه رفتند وقتی امروز یکی از کارگران به من گفت که بخدا دیگر روی رفتن به خانه‌ام را ندارم وامسال تنها دخترم بعلت نداشتن شهریه دانشگاهی خانه نشین گردیده است وهروز با بغض وحسرت دیگر هم کلاسی‌هایش را نگاه می‌کند به خود گفتم براستی چه باید کرد وآیا این مسئولین نمی‌دانند.

 امروز دغدغه ونگرانی کارگران نساجی مازندران وگرسنگی آنان انگ‌های سیاسی نیست، امروز صدای کارگران مظلوم وولایت مدارصدای فاصله فقر از غنا است.

امروزصدای کارگران مظلوم نساجی مازندران بی‌خبری سیر از شکم گرسنه است.

 کارگرانی که حاضرند در کارخانه خود با حداقل‌ها بسازند واین سنگر کار وتولید حفظ گردد.

 کارگران از جلسات مکررووعده‌ها خسته شده‌اند ووقتی فریاد می‌زنند که ‌ای استاندار وفرماندار باغیرت حمایت حمایت، آنان مسئولین خود را دلسوز می‌دانند وهرموقع تجمع می‌کنند ابراز می‌دارند که تجمع ما صنفی است وتا پای جان علیرغم همه کاستی‌ها ونداشتن‌ها از این سرزمین وزیر پرچم ولایت تا آخرین قطره خون خود پاسداری می‌کنیم وگوش به فرامین رهبرخود هستیم براستی جواب مسئولین استان در برابر این همه لطف وصفای این مظلومین چیست؟

/ 0 نظر / 5 بازدید